Dag 4

Luzech – Puy l’Eveque.

Mooi weer vandaag: strakke blauwe lucht. Het is marktdag, als Bert ons om 10 uur in Luzech afzet.
Eindelijk een terrasje, dus we beginnen de dag met een cappuccino.
Een smal straatje midden in het dorp, dat omsloten wordt door de Lot, is het begin van de route.
Via de smalle asfaltweg, klimmen we omhoog naar het ‘Oppidium de l’Impernal’, een plateau van waaruit je een prachtig uitzicht hebt op Luzech en de Lot.
Dit Oppidium is een vestigingsplaats van de eerste bewoners van deze streek rond 400 na Chr.
Achteraf zien we, dat we vanaf het dorp via een trap de echte GR 36 hadden moeten volgen.
Die klim is echter wel een stuk steiler, zodat we niet zoveel spijt hebben van onze vergissing.
Vanaf het Oppidium lopen we een smal pad in, dat weer als vanouds door het bos, langs de wijnvelden en soms een stukje weg gaat. Weer geen levende ziel te ontdekken.
De routebeschrijving zegt dat je in Fages wijn kunt proeven, maar daar beginnen we om 12 uur nog maar niet aan.
We lopen vandaag over de bergkam en passeren twee dorpen:
Castelfranc en Prayssac. Om in zo’n dorp te komen moet je dus eerst flink dalen en de klim daarna is ook onontkoombaar.
De daling naar Castelfranc gaat via Calvaire, een Calvarie berg waar drie grote kruizen staan opgesteld.
Vanaf de kruisen loopt een steil pad naar beneden, langs 14 kruiswegstaties.
In Castelfranc is alles rustig, geen terras te zien.
Weer stijgen naar een weg door het bos.
Hier is de bewegwijzering van GR 36 even zoek, maar met behulp van de kaart lukt het wel.
Rond een uur of drie zijn we in Prayssac.
Even langs bij het kantoor van Carmen, onze gastvrouw van de eerste dag (dank voor de koffie) en dan door. Omhoog.
Het is niet anders, maar deze keer via een rustig oplopende asfaltweg. Het grootste deel loopt door het bos, dus van de rustig doorschijnende zon hebben we geen last.
Opeens verspert een alleengelaten dragline met een elektrische paal in de mechanische armen ons de weg.
We kunnen er langs met enige moeite.
Deze vierde dagmars is stevig, zowel qua afstand als qua stijgen en dalen.
Maar na drie dagen voel je de kwaliteit van de benen toenemen en kost het gelijk minder moeite.
Helaas gaat de route nog even de mist in, als we om half zes in Puy l’Eveque aankomen.
We lopen een km. of vier om. Dat slaat dan aan het eind wel in de benen.
Het wordt nog zwaarder, als de straat waar Peter en Yvonne wonen (ons volgende adres) als eerste huisnummer 375 blijkt te hebben, terwijl zij op nr. 11 wonen.
Gelukkig is dit de Franse manier van nummeren, want ze wonen toch gewoon op 200 m. van het begin van de straat.
De gîte waar ze ons zouden willen onderbrengen is nog verre van klaar.
We mogen daarom logeren bij Chris en Edwina (Engelsen). Prachtig huis met zicht op de Lot.
Dit is absoluut geen tegenvaller! ’s Avonds een prima maaltijd bij Yvonne en Peter op het terras, terwijl we horen dat in Nederland de
herfst vroeg begonnen is. Jammer landgenoten!

Dag 5
.
.