
Dag 5
Puy l’Eveque – Puy l’Eveque.
Ontbijt bij Edwina, lekker buiten aan de
ontbijttafel. Engels koffie, dat is altijd wat minder.
Vertrek om 10.30 uur. Eerst nog een lekkere
cappuccino bij Henry bij de rotonde in Puy.
De eerste 500 m. is dezelfde route als waarlangs we
gister kwamen.
Het is vandaag Hemelvaart, alles is dicht.
De route stelt voor om lang de D44 naar
Loupiac te gaan, maar met de kaart vinden we een
goed alternatief langs en door de velden.
We passeren een mooie ‘pigeionnier’, een
duivenhuisje.
Er zijn veel van die huisjes, omdat
men vroeger duivenmest gebruikte voor de
druiventeelt.
Er is in Loupiac wat gaande, want er staan
protestborden, waaronder ‘Vroeger was het hier
een paradijs, nu is het de hel’.
Het lijkt te gaan over
het verkeer, maar later komen we er achter dat het
gaat over de uitbouw van de afgraving die achter
het dorp ligt.
Er wordt steen gewonnen,
waarschijnlijk voor de bouw. Dat stuift nogal.
Op
deze Hemelvaartsdag merken we er niks van, en
begrijpen de consternatie niet in deze zee van rust
en natuur.
Van hier uit gaan we rustig omhoog het bos in.
We
komen in een dichtbegroeid bos met hoge bomen,
die we niet kunnen thuisbrengen.
Aan het eind van
het bos zijn we precies op de helft van deze trip, en
gaan we langs een andere route weer terug naar Puy
l’Eveque.
Tot bij Martignac lopen we over een
rustige asfaltweg.
In Martignac zelf staat een kerkje
uit de XVe eeuw. Mooie fresco’s.
Twee zwaluwen
zijn op één of andere wijze in het kerkje beland.
We
laten de deur maar open staan, misschien vinden ze
dan de weg terug naar buiten.
Vanaf Martignac leiden bordjes ons over kleine
paden terug naar Puy.
Het gaat nu steeds naar
beneden.
We stoppen nog even bij de kerk en lopen door naar
de rivier.
Inmiddels is de zon er door gekomen en is
het flink heet aan het worden.
Om half vijf zijn we
terug op ons logeeradres en zitten nog een paar uur in de zon met een goed boek en een glas wijn.
La
douce France!
